Gouda heeft een veelbewogen periode achter de rug met als absoluut dieptepunt het tragische ongeluk bij de Julianasluis waarbij een 58 jarige vrouw het leven liet. Het is vooral onbegrip wat de boventoon voert. Want hoe kan dit gebeuren?
Déja-vu
Eerst en bovenal gaat natuurlijk ook mijn medeleven uit naar de nabestaanden. Maar het nieuws bezorgde mij ook een dubbele déja-vu.
Ook ik zat er ooit als een rat in de val en ik was de eerste niet! Ik trapte zo'n 8 jaar geleden op mijn mountainbike op een zonnige vrije middag vanuit de Korte Akkeren richting Capelle aan den IJssel voor een gezellig weerzien met een oude bekende. Ik zat nog maar amper op mijn bike of ik hoorde en zag een peloton aan politie, brandweer en ambulances voorbij scheuren. Het hield niet op.
Eenmaal voorbij het kruispunt op de Koningin Wilhelminaweg werd overduidelijk dat er bij de rechter Julianasluisbrug dikke poep aan de knikker was.
Het zag er zo vanuit de verte beroerd uit. Maar goed, je schrikt, neemt het voor kennisgeving aan en koerst verder via de het dijkje langs Moordrecht en Nieuwerkerk aan den IJssel richting mijn bestemming voor die middag.
Beeld
Maar het beeld stond vast op mijn netvlies genageld . Al snel werd duidelijk welk drama er zich die middag bij de Julianasluis had afgespeeld. Een medefietser was al op de brug toen de stoplichten gingen knipperen en de slagbomen naar beneden gingen. De brug ging omhoog en de beste man kon geen kant meer op.
Hij maakte een onvermijdelijke doodsmak en kwam keihard op het wegbeton terecht. Zwaargewond werd hij afgevoerd en tot op de dag van vandaag is hij nog altijd niet helemaal hersteld, maar hij heeft het - ternauwernood - overleefd. De vrouw die deze week met haar auto hetzelfde overkwam, helaas niet.
Heupbreuk
Ik was in augustus 2023 herstellende van een heupbreuk die ik na een noodlottige val een maand eerder had opgelopen. Door mijn sportieve achtergrond ging het herstel veel sneller dan verwacht en gehoopt waardoor ik alweer voorzichtig wat kleine afstandjes kon lopen.
Er lag een pakketje voor mij klaar bij de bouwmarkt net over de sluis. Het was ideaal loopweer. Dus zo'n rustige wandeling paste eigenlijk perfect in mijn revalidatie schema. Ik naderde probleemloos de Julianasluis en liep nietsvermoedend de brug op toen voor- en achter mij de stoplichten begonnen te knipperen en de bellen onheilspellend begonnen te rinkelen.
Gesloten slagbomen
In no-time stond ik vlak voor het beweegbare bruggedeelte tussen de gesloten slagbomen. Ik kon niet meer voor- of achteruit! Via een omroep of radio instalatie meldde zich een boze stem die zei dat ik daar weg moest! Jaa dat snap ik ... maar waarheen???
Verder vooruit de brug oplopen durfde ik niet, bang als ik was dat de brug omhoog zou gaan, en terug lopen kon wel, maar ik kon door mijn heupkwetsuur niet bukken en zeker niet onder de gesloten slagbomen door kruipen. Dat ik - ondanks mijn zware blessure- nog steeds atletisch oogde hielp me blijkbaar ook al niet.
Wiedeweerga
De onzichtbare stem bleef onvermurwbaar en ging steeds onvriendelijker schreeuwen dat ik als de wiedeweerga achter de slagbomen moest gaan staan. Ik maakte gebaren dat ik niet kon bukken, maar dat stuitte slechts op nog meer onbegrip van mijn onzichtbare duidelijk geïrriteerde kwelgeest die blijkbaar dacht dat ik als een hooligan uitdagend en voor mijn plezier in die levensgevaarlijke mixedzone liep.
Uiteindelijk lukte het om me met letterlijk heel veel pijn en moeite om me tussen de minimale ruimte van de 2 neergedaalde slagboomeinden door te wringen en kwam ik weer aan de goede kant van de slagbomen op het fiets-voetpad uit.
Handmatig
Ik heb begrepen dat de beide bruggen handmatig worden bediend, dus is en blijft het dus mensenwerk. En fouten maken hoort daarbij, ik weet het! Maar dit falende systeem heeft nu dus naast een zwaargewonde ook daadwerkelijk een mensenleven gekost.
Terwijl het voor mij - met dank aan een a-empatische brugwachter - ook heel erg slecht had kunnen aflopen. Ik was echt geschrokken van de agressieve houding van deze man en vraag me vooral ook af waarom er in ons hightechnologische tijdperk er blijkbaar nog altijd geen sensoren zijn aangebracht die alle bewegingen op de brug registreren zodat de dienstdoende brugwachter zonder risico's voor alle passanten zijn verantwoordelijke werk kan uitvoeren.
Waarschuwing
Anders is het wachten tot de Provincie Zuid Holland als eigenaar van het sluizencomplex het hoofd voor de zoveelste keer aan deze zelfde steen gaat stoten.
Eén dodelijk en één zwaargewond slachtoffer als tragische prijs lijkt me wel een meer dan voldoende waarschuwing hiervoor...
Jan de Bruijn
