Het eerste voetbalteam van SV DONK heeft afgelopen zaterdag zijn laatste wedstrijd van het seizoen verloren van een beter sv Nieuw Utrecht dat gewoon haar sportieve plicht vervulde en gas gaf. Uiteindelijk leverde dit voor DONK een terechte 1-4 nederlaag op. Omdat op twee andere velden de “topploegen” het wel geloofden tegen PVCV en EDO rest ons niets anders dan een pijnlijke degradatie te accepteren. Dat komt zeker even binnen… Zo laat de Technische Commissie van SV DONK weten.
Relatief kleine club
Zeven waren we als relatief kleine club succesvol als 2e klasser (zelfs bijna 1e klasser) met een selectie die vooral bestaat uit zelf opgeleide spelers. De meesten nog gestart op het complex aan de Julianasluizen onder leiding van de legendarische Ben Frieling.
Een selectie die in tegenstelling tot de meeste tegenstanders gewoon contributie betaald en waar niet gewerkt wordt met vergoedingen, laat staan contracten. In die zeven jaar was er verder sprake van versterkte degradatie uit de 1e klasse. Dat zorgde ervoor dat het niveau van de tegenstanders elk jaar hoger werd.
West 1
Dit jaar werden we ingedeeld in West-1 in een competitie die op onze vrienden van FC Oudewater na volledig onbekend was. Mooie en goed georganiseerde clubs, prachtige complexen en vaak een prettige ontvangst. Wel zaten er clubs tussen die 2 tot 3x zo groot als DONK zijn en waarbij alle jeugd op divisieniveau speelt.
Zoals we weten hebben we bij DONK de laatste jaren geen aanwas vanuit eigen jeugd mogen verwelkomen. Allemaal nog een gevolg van de verhuizing naar een toen nog lege en donkere polder. Dat resulteerde destijds in een dalend aantal jeugdleden. Dat betekent dat onze vijver gewoon minder goed gevuld is.
Overduidelijk nadeel
Een verder niet te onderschatten factor was verder de onoplettendheid van de competieplanner amateurvoetbal in augustus 2025. DONK (en nog 8 andere 2e klassers in Nederland) kregen bij de competieplanning (die geautomatiseerd gemaakt wordt) een startnummer waardoor wij iedere week een tegenstander troffen die de week/speelronde voorafgaand vrij was geweest.
Een overduidelijk nadeel, zeker naar het einde van een slopend seizoen met een beperkte selectie. Een nadeel overigens volmondig erkend door de KNVB toen we hen erop wezen (een geautomatiseerd resultaat hoor je te checken op je eigen principes van Fair Play, zeker als je dat ook van je verenigingen vraagt). Herstellen deed de KNVB echter niet want dat zou teveel “gedoe” gaan geven bij de andere clubs…hoezo Fair Play?
Onnodige kaartenlast
Komt de degradatie dan alleen door externe factoren? Nee, natuurlijk niet. Dat ligt vooral aan onszelf. Er is met name na de winterstop gewoon matig gepresteerd. 8 punten uit 13 wedstrijden is heel mager. Te veel wedstrijden met minimaal verschil verloren, maar zelfs wedstrijden met een helft in numerieke meerderheid of wedstrijden met een 0-2 voorsprong konden we niet winnend afsluiten. In de laatste weken kregen we bovendien te maken met forse blessures maar ook met een onnodige kaartenlast. Dan maak je het jezelf niet makkelijker.
Uiteindelijk zijn we heel vervelend maar toch ook gewoon terecht gedegradeerd. De ranglijst liegt nooit over (in dit jaar) 24 wedstrijden. Gewogen en iets te licht bevonden. Lessen trekken en weer opstaan.
Toewijding en energie
Toch wil ik de spelersgroep en technische staf bedanken voor alle toewijding en energie die zij er dit seizoen ook weer in hebben gestopt. De gemiddelde toeschouwer ziet daarvan meestal alleen het resultaat op zaterdag. Echter wie het hele jaar ook doordeweeks de trainingen, videoanalyses, teammeetings, 1-op-1 gesprekken en wedstrijdbesprekingen volgde zag een groep die er alles uit wilde halen. Begeleid door een technische en medische staf die ook heel professioneel te werk gingen.
Natuurlijk komt er in de slotfase van een spannende competitie spanning op de lijn als de resultaten uit blijven. Dat kan er toe leiden dat het elftal minder energiek oogt. Maar iedereen die zelf op niveau heeft gevoetbald kent dit fenomeen. Hoofd en benen doen niet hetzelfde als de gevolgen van negatieve resultaten dichterbij komen…
Aantrekkelijke competitie
Na zeven jaar dalen we een trede af en spelen we volgend jaar ieder geval dichter bij huis. Ook dat kan voor de club een aantrekkelijke competitie opleveren. We moeten met elkaar terug naar de basis. Deze degradatie is geen negatief sluitstuk, maar het begin van ons herstel. We gaan uiteraard met de trainers en spelers evalueren. Deze ervaring – hoe vervelend ook – moet ergens iets op gaan leveren.
Er gaan verder de komende jaren weer eigen jeugdlichtingen aan komen met potentie en daarnaast vormt de kern van de huidige groep een stabiele basis. Jonge mannen die allemaal rond de ideale voetballeeftijd komen. Met elkaar de rug rechten, eenheid blijven en met elkaar werken aan de terugkeer op 2e klasse niveau.
Nieuw elan
Ik wil namens mijn TC en SLC collega’s iedereen bedanken voor alle steun gedurende het seizoen. Langs de lijn als supporter of in een vrijwilligersrol die een bijdrage leverde aan het selectievoetbal bij DONK. Met elkaar maken we de club. Nu misschien nog wel meer dan anders.
Graag zien we iedereen volgend jaar weer met nieuw elan op en naast het veld.
Fijne vakantie allemaal alvast.
TC en SLC SV DONK
Patrick Akerboom
Mark Lugthart
John Olsthoorn
Pieter van Houten
Simon de Jong
