ZoGouds-columnist Jan de Bruijn gaat even terug in de tijd. Om preciezer te zijn naar het toch al zo roerige jaar 2020. 

Pats, boem, knal

We maakten kennis met Corona, Max Verstappen won de wereldtitel, Limburg stroomde onder water en... oja, half Gouda vloog zowat met een pats boem knal de lucht in!

Dat laatste kwam omdat Nederlands grootste telecomreus een heus offensief zette. Ook Gouda moest er aan geloven en ontsnappen was onmogelijk: ons mooie Gouwe - en Ijsselstadje ging volgens de actief gevoerde campagnes Zorgenloos en Kostenloos aan de Glasvezel!

Weg met de achterhaalde en antieke kabelnetkabeltjes! Eureka!! Nieuwe tijden braken aan. De straat waar ik woon moest er als één van de eersten aan geloven.

Modum

Op een nazomerse middag in oktober werd er in het gesloten portiek pal naast mijn woning begonnen. Er moest een kabel vanuit de meterkast naast mijn appartement aan worden aangesloten op een modum in mijn woning.

Ik was nog thuis was, liep even naar buiten en dat kwam goed uit, want anders had ik deze colum waarschijnlijk ergens boven vanaf wolkje nr. 482 ofzo geschreven. De monteur had namelijk een beetje misgeboord en de gasleiding getorpedeerd met een als windkracht acht razend lek tot gevolg dat te ruiken was tot ongeveer in Zuid Berlijn.

112

Monteur stond als aan de grond genageld en keek of hij één liter zwaar vervuild slootwater op had staan lurken, maar adequaat handelen was net even een brug te ver.

Ik vroeg hem geschrokken of hij 112 al had gebeld. De beste man sprak en verstond geen woord Nederlands en keek als de domste brigadier uit Suske en Wiske die ook nogeens op een verkeerd moment een harde wind had laten wapperen.

"No police, no firebrigade", klonk het paniekerig. "Whwa laat me toch maar ff doen", zei ik terwijl ik de 112 centrale al aan de lijn had.

Er waren inmiddels nog een paar buren net uit hun werk thuisgekomen. Het was nog een soort gezellig ook om met mijn buren buiten op de stoep als een knus welkomstcomitě de van alle toeters en bellen voorziene hulpdiensten te verwelkomen. 

De problemen werden efficiënt opgelost. Mijn pied a tierre en de overige pretpaleizen in de buurt waren gered.

Soap

Maar de soap was daarmee ten lange na nog niet ten einde. Nee, er werden in het daarop volgende half jaar alleen al op mijn adres maar liefst 6 monteurs versleten die stuk voor de stuk dezelfde briljante conclusie trokken dat de meterkast buiten de woning staat en het benodigde modum zich in de woning bevindt.

En dat was nou net het pijnpunt. Nee, van dossieroverdracht en interne communicatie moesten ze het bij onze Telecomreus bepaald niet hebben, en de opticien om de hoek moet binnen zijn gelopen op die gasten. 

Het was het begin van een periode waarin het leek alsof heel Gouda iedere dag was uitgeroepen tot een apocalyptisch survivalgebied. Bijna iedere dag knalden er als wel ergens een of meer gaslekken door de diverse straten. De hulpdiensten draaiden volle bak.

Maar het kwam goed, we genieten alweer jaren van ons rijke zorgenloze glasvezelrijke bestaan.

Ach... leven is nu eenmaal veel leuker en uitdagender met wat risico.

Jan de Bruijn

Jan de Bruijn - Keep your head up and your shoulders straight

Ooit begonnen als Goudse postbode, is Jan vervolgens een succesvolle - en soms minder succesvolle - eigenaar van een modellenbureau en staat hij als de Nederlandse manager van Miss Universe 1989, Angela Visser, met haar in de internationale spotlights.

Na een paar leuke jaren in de misdaad- en showbizzjournalistiek komt hij uiteindelijk bij een tankstation aan de A12, vlakbij Gouda terecht. Nu organiseert hij met een drietal het Gouds Modespektakel, met de beste lokale modeondernemers, dat elk half jaar plaatsvindt op een verrassende locatie in Gouda.

Zijn leven is een groot avontuur. Met bijzonder hoogte- en dieptepunten, zoals in zijn beide boeken - ‘Makelaar in Mooie Meiden’ en ‘Salto Mortale’ te lezen valt.

Meer over zijn boeken lezen: https://uitgeverijklaretaal.nl/salto-mortale.html

Of volg Jan via Facebook: https://www.facebook.com/jan.debruijn.33