Wekelijks schrijft Arie Jan van de Wetering over méér en beter samenleven in Gouda. Dat doet hij vanaf vandaag ook op en via internetplatform ZoGouds.nl.

Mijn bijna vader

Ik loop naar de kassa om af te rekenen. Als ik daar op iemand van de bediening sta te wachten, is Henk me toch weer te snel af en heeft zijn kaart al in de hand. De mensen aan het tafeltje vlakbij zien het gebeuren. ‘Je vader mag betalen hè,’ zegt de één. ‘Is het je vader eigenlijk?’ ‘Nou, niet mijn biologische.’ ‘O, je bijna vader dan?’ ‘Ja, daar houden we het maar op,’ zeg ik. ‘Mijn bijna vader,’ de titel van mijn wekelijkse column is geboren.

De mensen aan het tafeltje blijken vaste stamgasten in buurtcentrum Van Noord, Lex en Marianne. Ze gaan de column lezen, beloven ze. Even later komt een derde aangelopen. Als ik hem vertel over de titel ‘mijn bijna vader’ klaart hij op en vertelt dat je eigenlijk twee vaders hebt. Je raadt het al, hij introduceerde ook even de Hemelse. Het preekje erna had van mij niet gehoeven, maar ik waardeer zijn enthousiasme.

Alleen samen

Mijn bijna vader: Henk. Ik ken hem al de helft van mijn leven. We hebben zelfs met elkaar het boek ‘Alleen Samen’ geproduceerd. Deze ochtend hebben we weer anderhalf uur zitten kletsen over werk, familie, voetbal, kerk. Over de wijk, de buurt, onze rollen in het leven en allerlei andere dingen.

Het zijn voor mij enorm waardevolle momenten waarin we als vrienden samenzijn. We zijn duidelijk van andere generaties wat maakt dat hij als vader voelt. Het brengt mij, naast een hoop plezier, heel veel. Ik kan het achterste van mijn tong laten zien, krijg bevestiging en soms ook een beetje bijsturing.

‘Zouden veel mensen zo’n bijna vader hebben?’ vraag ik me af. Het zou onze samenleving een stuk mooier maken als jong en ouder op zo’n manier met elkaar omgaan.

Vriendschappen

Hoe ontstaan zulke vriendschappen? Mensen vragen het me wel eens. In ons geval was het zo’n twintig jaar geleden dat we elkaar bij een gebedsgroep leerden kennen. Daar is die Hemelse vader weer. Gezamenlijke activiteiten kunnen helpen. Ik denk dat het niet zomaar spontaan ontstaat.

Er loopt een enorm potentieel aan bijna vaders en moeders rond in buurtjes, waarschijnlijk ook in die van jou. Wat dat betreft hoop ik dat er nog wat aansluiten bij onze nieuwe buurttuin. Ik ben daar warempel de oudste. Moeilijk hoeft het niet te zijn. Slechts één bakkie koffie kan genoeg zijn.

(deze column is weer goedgekeurd door de redactie, mijn biologische vader)

Arie Jan van de Wetering