Marian Eisden, de pleegmoeder en stiefoma van de 15-jarige Jerryson, die recent door de politie werd neergeschoten, reageert verontwaardigd op de aangekondigde aangifte die de biologische moeder tegen de politie zou doen. Die aangifte werd ruim een week geleden via haar advocaat Gerald Roethof aangekondigd in het tv-programma Pauw en De Wit. Marian Eisden (in Gouda beter bekend als Dushi) vertelde dat donderdagavond bij Pauw & De Wit, met ondersteuning van haar advocaat Jeffrey Jordan. 

Uitzending

Bekijk hier de uitzending, vanaf 24 minuten: https://npo.nl/start/serie/pauw-de-wit/seizoen-1/pauw-de-wit_17/afspelen?

Marian Eisden zei donderdag in tv-programma dat zij het “dom en stom” vond dat de moeder zonder afstemming naar de televisie stapte en uitspraken deed over het incident. “Ik wist precies wat daar gebeurd is”, aldus Eisden. Ze vertelde dat zij de toedracht van de politie had gehoord en dat de agenten “hun werk” deden.

Volgens Roethof in het tv-interview zou Jerryson in zijn rug zijn geschoten; het Openbaar Ministerie (OM) heeft die mededeling later tegengesproken, zo bleek uit berichten rondom het incident. De zaak wordt onderzocht door de Rijksrecherche.

Schietincident

Het schietincident vond plaats in Cappelle aan den IJssel, naar aanleiding van een melding over een fatbikeroof met bedreiging door een vuurwapen aan het Wisselspoor. Agenten zagen de verdachte later bij de McDonald’s aan de Hoofdweg; volgens de politie werden meerdere waarschuwingen gegeven voordat er werd geschoten. Hulpdiensten hebben nog geprobeerd Jerryson te reanimeren, maar hij overleed ter plaatse. Onderzoek wees uit dat het 'vuurwapen' een omgebouwd gaspistool betrof dat geschikt is om patronen af te vuren.

De Walvis

Op de dag van het schietincident is Eisden aan het koken als vrijwilliger in buurtcentrum De Walvis in de wijk Korte Akkeren in Gouda. In de keuken gaat haar telefoon constant af. Als ze opneemt, hoort ze dat haar pleegzoon Jerryson is neergeschoten. Op dat moment vertrekt Eisden zo snel als ze kan naar de plaats delict. “Mijn hele binnenste trilde en ik bleef maar bidden. Ik heb Jerry gebeld, geappt, maar kreeg geen contact.” Ze vervolgt: “Ik voelde toen al dat hij er niet meer was. Ja, hij nam de telefoon wel eens niet op als ik belde, maar dan kreeg ik altijd een berichtje. ‘Ma, ik ben daar en daar’. Maar deze keer, niks.”

Grip

Eisden roept op tot rust en verbinding. Ze liep mee in een mars voor haar pleegzoon in Capelle aan den IJssel en vroeg mensen het politieonderzoek van de Rijksrecherche af te wachten. “Dit moet ontzettend moeilijk zijn voor die agent nu”, zegt ze over de betrokken agent en pleitte ze voor minder polarisatie en meer samenhorigheid.

‘We zijn meer en meer uit elkaar aan het raken. Politici vechten met elkaar, in plaats van oog te hebben voor dit soort dingen. We hebben een tekort aan leerkrachten. Er staat enorme druk op dat beroep. Ouderen worden gekort. Alles is duur. Er moet verbinding komen. Al helpen we allemaal maar één persoon. De mensen moeten vertrouwen krijgen in elkaar, dat je er voor elkaar bent. We zijn de grip aan het verliezen.’

Volgens Eisden heeft de agent die haar pleegzoon doodschoot ook een uitgestoken hand nodig. ‘Jerry is neergeschoten en nu willen we hem ook neerschieten? Hoezo? Dit moet ontzettend moeilijk zijn voor die man nu. Hij moet weten, hij is niet alleen. We zoeken altijd een schuldige. Terwijl we er allemaal omheen staan. Wij zijn allemaal schuldig. We staan en kijken ernaar, we willen met onze vinger wijzen. We willen die boosheid kwijt, maar nee, zo is het niet. Er moet verandering komen.’

Gekwetst

Eisden zei ook dat zij zich gekwetst voelde doordat de moeder, terwijl ze “al die dagen met mij in gesprek” was, een advocaat inschakelde en publiekelijk uitsprak wat volgens haar niet (volledig) bekend was. Op het politiebureau werd de identiteit van het slachtoffer bevestigd: onder meer aan de hand van een herkenbare tatoeage op zijn onderarm, aldus Eisden.

De Rijksrecherche voert het lopende onderzoek uit; zolang dat onderzoek niet is afgerond zijn betrokken instanties terughoudendheid in commentaar.