Gert Visser
Als pensionado bent heb je meer tijd voor je hobby’s. Gelukkig is één van mijn hobby’s sport volgen op de TV. Met name wielrennen. Ik neem er graag de tijd voor. Ik ben gek op koersen die van begin tot eind worden uitgezonden.
Wat vind je daar leuk aan? Gewoon de koers volgen en genieten van het commentaar en analyses van sportkenners. En genieten van de omgeving.
De helikopterbeelden worden steeds mooier. Landschappen, bergen, kasteeltjes, dorpjes. Ik heb dan mijn iPad op mijn schoot om zo interessante feitjes op te zoeken van de omgeving. Een soort Rail Away. Ook daar zijn veel pensionado’s gek op.
Maar wat beleven we een fantastische sportzomer. Tussen alle ellende in de wereld blijft sport geweldig. Verbroedering, respect, teleurstelling verwerken en winst vieren. Van links naar rechts. We zagen het allemaal bij die grote sportevenementen. Het kan dus nog wel.
En het is nog niet afgelopen. Na de Olympische Spelen straks de Paralympics. Nu de Tour de Femmes in Rotterdam. Ik zag vanmorgen een moeder op de fiets met een klein meisje met een Vismashirtje op weg naar de stad. Misschien wel een nieuwe Marianne Vos, Annemiek van Vleuten of Demi Vollering. Wie weet?
Kippenvel kreeg ik toen ik op TV bij die prachtige beelden van Rotterdam en omgeving zag, met die duizenden mensen langs het parcours. Weer het Tourgevoel en het gevoel van de Rotterdamse Marathon.
Opeens kwam de Kuip vanuit de lucht in beeld, Stade de Feyenoord. Daarvoor was de watertoren van Barendrecht ook al in beeld geweest. In het Frans, Chateau d’Eau de Barendrecht. En het Goudse stadhuis: Hôtel de ville de Gouda... Heerlijk toch...
