Gouda kent sinds 2018 de Dichter van Dienst. Dit is een dichter die de sobere uitvaart van een eenzame overledene begeleidt met een persoonlijk gedicht. Ruud Broekhuizen was 21 november Dichter van Dienst bij de eenzame uitvaart van Rafal, 50 jaar oud. Rafal leefde een dakloos bestaan. Hij sliep op straat, de alcohol hield hem warm.
Eenzame Uitvaart van Rafal was op vrijdag 21 november.
Hij kwam 10 jaar geleden uit Polen naar ons land voor een beter leven. Hij ging werken in een kwekerij in Boskoop. Maar hij werd ernstig ziek. Zijn baan stopte, zijn huwelijk liep op de klippen en zijn sociale vangnet viel weg. Hij sliep op straat, de alcohol hield hem warm.
En toch probeerde hij mens te blijven. Hij hielp mensen bij het tillen van zware boodschappentassen en paste op het dochtertje van die ene vriendin die hem nog zag staan. En dan was hij altijd nuchter.
Die ene vriendin legde haar hand op de zijne toen hij vorige week in het ziekenhuis overleed. 50 jaar oud. Voor alle anderen was Rafal de man die op straat in prullenbakken zocht naar weggegooide blikjes.
Wás hij misschien wel dat weggegooide blikje.
Statiegeld
Als je het leven aflevert
Door het zelf te verlaten
Hoop je op warme vingers
Die precies in de jouwe vallen
En je ademloze lichaam
Strelen met wat verleden
Dat het beeld is gebleven
Van haar dochters glimlach
Naast het schoolplein
En een huppelend hart
Gewoon je hand pakt
En je alleen geluk dronk
Dat ze de verhalen kent
Van dit gesloopte lijf
Dat ooit brandend
Een lichaam beminde
Van een vrouw
En je rook naar liefde
Dat zij heeft gevoeld
Hoe je koud onder karton
Toch de dag begon
Met een warme groet
Die helaas zelden
Iemands hart raakte
En dat ze dan je hand pakt
Die net zo gedeukt is
Als de blikjes die het zocht
Tussen levenloos overschot
Waar slechts een enkeling
Een slaapplek rook
En dat ze dan Godvergeten hard jankt
Omdat sommige levens
Geen statiegeld hebben
Ruud Broekhuizen
Ruud Broekhuizen
