Rüstem Çetin, fractievoorzitter van Gemeentebelangen Gouda, merkt iedere week opnieuw dat de meest waardevolle gesprekken niet in het stadhuis plaatsvinden, maar juist op straat, in de supermarkt of langs het voetbalveld. In zijn nieuwe column deelt hij een moment dat opnieuw duidelijk maakte waarom hij zich met zoveel overtuiging inzet voor de stad.
Tussen het brood en de politiek
Soms vragen mensen mij wat ik het mooiste vind aan het raadswerk. Ze verwachten dan iets technisch als het debat, de besluitvorming of misschien zelfs de inhoudelijke dossiers. Maar eerlijk gezegd gebeurt het mooiste meestal buiten de raadszaal, op plekken waar niemand een beleidsnota bij zich heeft en waar geen voorzitter klaarstaat met een hamer.
De afgelopen 3,5 jaar heb ik tientallen gesprekken gevoerd met inwoners, ondernemers en verenigingen. Soms gepland, maar nog veel vaker spontaan. In de supermarkt bijvoorbeeld, waar ik eigenlijk alleen een pak melk kwam halen voor mijn zoon, op straat, bij de voetbalvereniging, bij de loempia kraam, bij de snackbar of op het schoolplein. En opvallend vaak begint het helemaal niet met een vraag, maar met een behoefte: “Fijn dat ik u even spreek.”
Eén moment staat me nog haarscherp voor de geest.
Ik stond nog niet zo lang geleden in de supermarkt bij de broodafdeling, zoekend naar het brood dat “gewoon zoals altijd” is, maar toch nooit op dezelfde plek ligt. Naast mij aarzelt een man even voordat hij vraagt: “U bent toch van de gemeenteraad?” Ik knik, voorbereid op een inhoudelijke vraag over een dossier. Maar dat kwam niet.
Hij vertelde over zijn straat. Over de losliggende tegels, het zwerfafval, over auto’s die te hard rijden en hoe zijn kinderen soms twijfelden of ze veilig konden oversteken. Geen boosheid en geen lange monoloog. Alleen een vader die wilde dat iemand het zag.
En toen zei hij: “Ik weet dat u het niet allemaal kunt oplossen, maar ik vind het fijn dat u luistert.”
Dat ene zinnetje nam ik mee naar huis. Niet omdat het nieuw was, maar omdat het zo eerlijk en herkenbaar is voor zóveel stadsgenoten. Je voelt het meteen: dát is waarom je dit werk doet. Niet voor de stapels papier die op het gemeentehuis liggen (of de documenten die zijn te openen op je iPad), maar voor die momenten waarop iemand je even aankijkt en zegt: “Dank dat u er bent.”
Want eerlijk is eerlijk: (lokale) politiek vraagt ook offers. Vaak ben ik ’s avonds weg en soms schuif ik het avondeten naar binnen alsof het een sport is. Zo kan ik de kinderen ook niet altijd zelf instoppen, hoe graag ik dat ook zou willen. Je mist momenten. Je agenda is voller dan goed voor je is en soms denk je: is dit het allemaal waard?
Maar dan gebeurt er iets kleins dat alles weer in perspectief zet.
Een bewoner die je bedankt omdat je een knelpunt hebt aangekaart. Een ondernemer die je later nog eens belt om te zeggen dat hij zich eindelijk gehoord voelt. Een vereniging die blij is dat je langskwam, niet voor een foto, maar om echt te luisteren.
Dat zijn de momenten waarop de puzzel weer klikt. Waarop de stad je laat zien dat inzet zin heeft, dat aandacht verschil maakt, dat mensen het waarderen wanneer iemand niet alleen langsloopt, maar blijft staan.
En precies daarom ga ik door in de politiek.
Omdat Gouda een stad is waar ik in geloof.
Omdat ik voel dat ik nog meer wil en kan bijdragen. Omdat het werken aan deze stad niet alleen een verantwoordelijkheid is, maar ook een drijfveer die je moeilijk uit kunt zetten.
En misschien nog wel het mooiste: ik sta daar niet alleen in. We hebben een groeiende groep leden, per wijk een denktank dat bestaat uit betrokken inwoners en stadsgenoten die ons snel weten te vinden op verschillende manieren. Allemaal mensen met dezelfde overtuiging: dat politiek dichtbij moet zijn, eerlijk, benaderbaar en menselijk. Dat een stad sterker wordt wanneer gewone Gouwenaren zich herkennen in wat wij doen en waarom we het doen.
Het is de optelsom van al die gesprekken in de supermarkt, op het schoolplein, bij de voetbalvereniging. Al die kleine momenten waarop iemand je even hun verhaal toevertrouwt. Die mij steeds weer laat voelen: dit werk doet ertoe.
En daarom blijf ik luisteren. Ook als ik eigenlijk alleen brood of melk wilde halen.
Rüstem Çetin
Fractievoorzitter Gemeentebelangen Gouda
