Een aantal leerlingen en docenten van het Coornhert Gymnasium bracht afgelopen zaterdag 'Veel te weinig' in Cultuurhuis Garenspinnerij. De voorstelling liet goed zien hoe ontwrichtend de maatregelen en de effecten rond een virus voor jongeren kunnen zijn. Een staande ovatie voor cast en regie was na afloop volkomen terecht.  

Radler virus

Twee groepen jongeren, die altijd al elkaars grootste rivalen zijn geweest, melden zich aan voor een danswedstrijd. Beide groepen willen er met de winst vandoor. Tot een lockdown roet in het eten lijkt te gooien vanwege de snelle verspreiding van het Radler virus. De een heeft hierdoor de tijd van hun leven, terwijl de ander niet kan wachten tot alles weer normaal is. Kunnen de twee totaal verschillende groepen elkaar vinden, wanneer ze thuis niemand hebben om op terug te vallen?

Slijtageslag

Afgelopen zaterdag moest in allerijl, na een in korte tijd stijf uitverkochte avondvoorstelling, ook nog een matinee worden opgetuigd. Dat samen met een ‘generale’ in de ochtend, voor het eerst op de échte speelvloer van de theaterzaal in de Goudse Garenspinnerij, maakte het voor de twintig man sterke cast een slijtageslag. Maar: het resultaat mocht er dan ook zijn! Buiten de zaal werden we al door de minister-president gewaarschuwd: “De situatie is ernstig”.  Met mondkapjes werd het geschrokken publiek naar binnen gestuurd en ja hoor: het radlervirus, dat in verschijningsvorm verdacht leek op een ons al bekend virus, bleek het land in zijn greep te hebben.

Zesdeklasser Thirza

Zesdeklasser Thirza schreef, bouwde en regisseerde hier -als profielwerkstuk- een voorstelling omheen met een cast van onderbouwers, enkele docenten en een op het laatste moment ingevallen moeder van een van de castleden. Die voorstelling was op momenten indringend, omdat het goed liet zien hoe ontwrichtend de maatregelen en de effecten rond zo’n virus voor jongeren kunnen zijn. Zoals PWS-begeleider Hans Weenink dat na afloop verwoordde: “Goede kunst mag liefst een beetje schuren.”

Gelukkig viel er ook veel te lachen: het troepje stuiterende zusjes met een fixatie voor koekjes en Buurman&Buurman was hilarisch en nét niet schmierend, het clubje ‘Anne-Fleurs’ was net irritant genoeg en ook de andere castleden lieten zien dat zij niet alleen in hun rol, maar ook in stil spel op de achtergrond goed de sfeer aanvoelden die deze voorstelling moest hebben.

Een staande ovatie voor cast en regie was volkomen terecht: fantastisch dat Coornherters ook búiten de school hun beste beentje kunnen voorzetten.