Jan de Bruijn gaat deze keer voor de column voor ZoGouds.nl ver over de grens en neemt de lezer mee naar Hollywood voor een weerzien met onder andere Angela Visser en een gezellig onderonsje met Pamela Anderson.

Ik was altijd druk in de weer met shows, modellenverhuur en discotheekgerelateerde evenementen. Had ik de ene avond ergens in het land een exclusief modegala, de andere avond stond ik vrolijk in een omgebouwde zuipschuur een erotische taartgooiwedstrijd aan elkaar te ratelen. Maar alles wat ik deed, deed ik met plezier.

Dat vakanties er al jaren achtereen bij inschoten, nam ik maar voor lief. Juist in de zomermaanden was het vooral in de badplaatsen aan de kust of de bekende toeristenoorden elders in het land, wat show evenementen betreft altijd alarmfase 1. In de maanden daarna was het weer volop tijd voor de grote en kleinere modeshows door het hele land heen.

Toch, opeens was het zover. Om mijn reputatie als workaholic toch maar weer te bevestigen, koos ik voor een werkvakantie naar niets minder dan... Hollywood!

Ik had er meerdere goede redenen om voor dit subtropische jetset -en sterrenparadijs te kiezen. Mijn voormalige model, de Goudse Desiree, had daar inmiddels na een wat aarzelende start haar draai gevonden.

Ook keek ik enorm uit naar een weerzien met mijn oogappel Angela Visser. Zij werd in 1989 als tot nu toe enige Nederlandse ooit, tot Miss Universe gekroond en was bezig aan een prachtige carrière in de filmindustrie.

Zij was een bekend gezicht geworden op zowel  op de Amerikaanse tv als in de  bioscopen. Zo speelde zij in series en films als ‘Beverly Hills 90210’, ‘USA High’, ‘Baywatch’ en had zij een gastrol in de wereldwijde hitserie ‘The Bold and the Beautiful’. In de jaren tachtig stond ze bij mijn modellenburo ingeschreven.

Het was een geluk dat ze mij het vertrouwen had geschonken om wat werkzaamheden voor haar te doen, maar zowel haar Miss Holland 1988 titel als de Miss Universe titel een jaar later waren haar eigen verdienste.

Rinus Michels heeft Johan Cruyff ook niet leren voetballen, en ik heb Angela Visser ook niet naar de wereldtop gebracht. Je hebt slechts mazzel als dergelijke bovennatuurlijk getalenteerde grootheden bij jou in de trein stappen.

Genoeg over de trein. We vliegen eerst maar eens de oceaan over…

Mijn aankomst op de luchthaven van Los Angeles was niet bepaald hartverwarmend te noemen. Een opgefokte douanier met een bierbuikomvang van een gemiddelde glascontainer schreeuwde mij toe dat ik geheel per abuis met één sneaker een halve centimeter over de getrokken streep stond. De motoren van de achterliggende vliegtuigen begonnen er spontaan van over te koken, en dat is maar goed ook, want anders was  ik meteen weer omgedraaid en linea recta weer richting Schiphol gepeddeld.

Eenmaal van de schrik bekomen, sloeg de aanvankelijke irritatie snel om in een weldadig gevoel van vrijheid en grootsheid. Amerika op zijn best!

De weken vlogen in een sneltreinvaart voorbij. De vele hoogtepunten staan voor altijd in mijn geheugen gegrift.

Zo is het altijd leuk om even bij Madonna via de achtertuin naar binnen proberen te gluren, of, terwijl ik in het fabelachtig mooie Laguna Beach met Desiree op de pier een drankje doe, daar een tafeltje verderop mijn inmiddels ietwat vadsige jeugdheld Brian Ferry een vorkje te zien prikken en wat dromerig over de oceaan uit zien zitten te staren. Is toch weer ff wat anders dan - met alle respect - tante Jo en oom Ton van driehoog achter op de Goudse markt tegen te komen.

De eerste verrassing was mijn verblijf voor de komende weken. Een vriendin van Desiree had het als makelaar bepaald niet slecht gedaan en beschikte over een villa pal aan een stukje privéstrand dat ooit in het bezit van de legendarische filmster Greta Garbo was geweest. Al haar bezittingen die zij er na haar dood in 1990 had achtergelaten stonden er nog. Het paleisje was nog altijd zo ingericht dat het leek alsof zij zo weer binnen kon stappen. Wauw, dat kon slechter!

Maar het mooiste was natuurlijk het weerzien met Angela! Het was de eerste keer sinds haar uitverkiezing in 1989. Haar leven was in een ongekende stroomversnelling gekomen en ze had ondertussen vele groten der aarde mogen ontmoeten. Zoals toenmalig president George Bush Jr.  Het had geen ander mens van haar gemaakt. Nog altijd was ze dezelfde oprechte warme persoonlijkheid.

Ze zat die middag midden in de opname van een sitcom en maakte met liefde maar al te graag even tijd voor mij vrij. Natuurlijk hadden we elkaar heel veel te vertellen en nadat ik aan alle crewleden was voorgesteld, keek de regisseur op zijn horloge en een klein kwartiertje later was het weer uit met de pret.

Nu kom ik niet iedere dag in de Sunset Gower Studio in hartje Hollywood, dus liep ik verder langs wat gangen en belandde plots bij de opnameset van een mij totaal onbekende serie.

Ik ben nogal nieuwsgierig en voelde me net als een kind in een megagrote snoepwinkel! En het werd nog ongekend smeuig in de snoepwinkel, want luisterend naar het nieuwsgierige kind in mij, leunde ik ff lekker op een hekje waardoor ik prima zicht op de sterrenset had.

Er was nog geen sprake van welke opname dan ook. Een regisseuse was druk doende haar schaapjes in de juiste setting te formeren. Ik stond geamuseerd toe te kijken en werd plots verrast door niemand minder dan de eveneens waanzinnig mooi ogende Pamela Anderson die heel spontaan en  gezellig bij me kwam staan en uiterst vriendelijk vroeg hoe het met me ging!

Zag ik nou een kleine twinkeling in haar ogen? Ze maakte in ieder geval geen aanstalten om weer verder te lopen en ik antwoordde naar waarheid dat ik zeker vandaag bepaald niet te klagen had. We praatten nog eventjes vrolijk door, en helaas: ook voor miss Anderson riep de plicht - hoe ongelegen ook. Ik kreeg nog een uiterst lieftallige glimlach en weg was ze.

Ik mag dan misschien geboren zijn met twee linkerhanden en twee rechtervoeten, maar zeg nou zelf: hoeveel mannen op deze wereld kunnen zeggen dat ze zich op één middag mochten laven in de welgemeende aandacht van zowel Miss Universe als Pamela Anderson. Om vervolgens de nacht(en) door te brengen in het heuse filmsterrenbed van Greta Garbo? Als vrouwenfluisteraar kon ik hier voorlopig wel weer even op teren!

Jan de Bruijn

Jan de Bruijn - Keep your head up and your shoulders straight

Ooit begonnen als Goudse postbode, is Jan vervolgens een succesvolle - en soms minder succesvolle - eigenaar van een modellenbureau en staat hij als de Nederlandse manager van Miss Universe 1989, Angela Visser, met haar in de internationale spotlights.

Na een paar leuke jaren in de misdaad- en showbizzjournalistiek komt hij uiteindelijk bij een tankstation aan de A12, vlakbij Gouda terecht. Nu organiseert hij met een drietal het Gouds Modespektakel, met de beste lokale modeondernemers, dat elk half jaar plaatsvindt op een verrassende locatie in Gouda.

Zijn leven is een groot avontuur. Met bijzonder hoogte- en dieptepunten, zoals in zijn beide boeken - ‘Makelaar in Mooie Meiden’ en ‘Salto Mortale’ te lezen valt.

Meer over zijn boeken lezen: https://uitgeverijklaretaal.nl/salto-mortale.html

Of volg Jan via Facebook: https://www.facebook.com/jan.debruijn.33