De naam Marian Eisden zegt wellicht niet iedere Gouwenaar direct iets, haar koosnaam Dushi des te meer en roept bij bijna iedereen warme en tedere gevoelens op. Jan de Bruijn oppert in zijn column de naam van Ontmoetingscentrum West De Walvis om te dopen tot Dushi Huis of Ontmoetingscentrum Dushi...
De naam Marian Eisden zegt wellicht niet iedere Gouwenaar direkt iets, haar koosnaam Dushi des te meer en roept bij bijna iedereen warme en tedere gevoelens op.
Zij was vele jarenlang de grote drijvende, en vooral liefdevolle kracht achter veel charitatieve initiatieven in het Goudse. Mijn hart stal ze voorgoed toen ik zag hoe zij op een ochtend met een tas vol eten en drinken op een aantal daklozen afliep en hun liefdevol van eten en drinken voorzag, terwijl zijzelf ook iedere euro twee keer moest omdraaien. Dushi deelde alles belangeloos.
Ja, ik ben fan van Dushi! Iedereen hield oprecht van Dushi. Dat kon ook moeilijk anders, want het lijkt mij onmogelijk dat deze powervrouw met haar gouden hart in haar bijzondere leven ook maar één vijand zou hebben gehad.
Zelfs na de harde dood van haar pleegzoon Jerryson was Dushi ondanks haar ondraaglijke verdriet begripvol en bleef zij liefde en verdraagzaamheid verspreiden.
Ik denk niet dat ik overdrijf als ik stel dat De Korte Akkeren met haar een deel van zichzelf heeft verloren. Dushi was Dushi voor iedereen.
Ik zal nooit vergeten dat ik haar een paar dagen voor haar totaal onverwachte dood nog tegenkwam en wij nog even een leuk gesprekje hadden. De laatste welgemeende en mooie woorden die ze ooit tegen mij zou spreken maakten mij blij en lieten een diepe indruk op mij achter, en zal ik nooit vergeten. We namen vrolijk afscheid en hadden uiteraard nog geen idee dat zij amper een paar dagen later niet meer onder ons zou zijn.
Ik denk echt dat menig Gouwenaar niet langs het Ontmoetingscentrum West- De Walvis, waar zij het uithangbord van was- loopt zonder nog even aan haar te denken.
Over De Walvis gesproken: Onlangs kwam ik toevallig een oude bekende ex buurtbewoner tegen en raakte daarmee aan de praat. We hadden elkaar lange tijd niet meer gezien of gesproken, maar juist dat korte gesprek opende mijn ogen.
Na de bekende beleefdheidsuitwisselingen en de onvermijdelijke koetjes en kalveren kwam het gesprek als bijna vanzelfsprekend op Dushi. Hij opperde langs zijn neus weg dat het Ontmoetingscentrum West De Walvis eigenlijk vanaf nu tot Dushi Huis zou moeten worden omgedoopt.
En ja... daar zeg je zowat: daar hoeven we toch eigenlijk helemaal niet lang over na te denken? Wat mij betreft vandaag nog! Jaa... Ontmoetingscentrum DUSHI of het DUSHI HUIS!! Klinkt toch geweldig en hoe mooi ,symbolisch en terecht is dat!
Ik stel voor om dit waanzinnig goede idee zo snel mogelijk in daden om te zetten. Natuurlijk is er met de familie van Dushi overlegd en om toestemming gevraagd, en volgde hier een dikke en hartstochtelijk: JA!
En ook bij De Walvis zelf werd jubelend en positief gereageerd! Ik heb begrepen dat er inmiddels meerdere mensen zijn die Marian willen eren.
Laten we geheel in Marian 's geest er samen aan werken. Samen zijn we immers vele malen sterker!
Ik ben er trots op dat ik wellicht middels deze colum alvast een kleine publicitaire bijdrage mag leveren. De bal ligt nu de de Gemeente Gouda. Maar laten wij als inwoners een statement maken voor de moeder -en postuum ereburger- van onze stad! Ontmoetingscentrum Dushi moet er komen!
Ik hoop dat iedereen over niet al te lange tijd hartelijk en warm welkom is in Ontmoetingscentrum Dushi, een plaats met een warm luisterend oor, vol liefde en warmte voor iedereen!
Ik ben benieuwd hoe jullie als lezers hier tegenover staan...
