'Ik heb mijn tweelingzus haar as in een tas naar huis moeten dragen. Het liedje dat we op elkaars bruiloft zouden draaien, heb ik op haar uitvaart moeten draaien.' De 23-jarige Anouk vertelt de Haagse rechtbank hoe haar leven er uitziet sinds haar tweelingzus Nikita om het leven kwam bij een auto-ongeluk. Ook de moeder van de jonge vrouw verwoordt haar verdriet: 'Mijn mooie meisje is er niet meer. Je hebt ons leven vergiftigd.'
Roekeloos rijgedrag
De man die de wagen bestuurde waar Nikita in zat, stond vrijdag voor de Haagse rechtbank. Hij wordt beschuldigd van roekeloos rijgedrag onder invloed. Het Openbaar Ministerie (OM eiste daarom ruim 3,5 jaar cel tegen hem.
Het ongeluk gebeurde op 20 januari van dit jaar in Gouda, rond 3.15 uur 's nachts. Nikita overleed ter plaatse. Haar moeder richtte zich via haar advocaat tot de verdachte. 'Het liefst zou ik willen dat je in mijn hoofd kon kijken om het verdriet en gemis te zien. Wat moest ik op Anouks verjaardag zeggen? Gefeliciteerd meis, terwijl haar tweelingzusje er niet meer is? Ik wil zo graag dat je de woede en de pijn voelt die ik voel.'
'We leefden voor elkaar' 'Ik zal haar nooit meer zien. Nooit meer samen lachen, kibbelen, een peukie doen. Alles is weg. Het is zo verdomde moeilijk. 23 jaar waren ze, mijn meiden, nu is dat weg, want 'de meiden' zijn er niet meer. Ik moet er zijn voor mijn meisje Anouk, maar van binnen ga ik kapot.'
Anouk nam zelf het woord. Ook zij richtte zich tot de verdachte. 'Je hebt degene van mij afgenomen die mijn huis een thuis maakte. Ik en Nikita leefden voor elkaar. Het voelt alsof ik naar haar toe moet. Een tweeling hoort niet op de wereld zonder de ander. Ik kan het niet vergeven of vergeten. Voor mij blijf je altijd een moordenaar.'
'Je ging steeds harder'
Behalve Nikita zat ook een vriendin van haar in de auto. Zij raakte ernstig gewond, maar overleefde het ongeluk. Ook zij liet haar verklaring voorlezen door haar advocaat. 'Ik vroeg of je gedronken had en je zei 'nee'. In de auto noemde je jezelf 'Max Verstappen'. We hebben je gesmeekt om te stoppen, maar je zei: ik ga jullie bang maken en je ging steeds harder.'
'Ik herbeleef steeds het koude water. Waarom ben je niet gestopt toen we je smeekten? Nikita is er niet meer en ik mis haar.' De jonge vrouw vroeg de verdachte ook of hij haar kon vertellen hoe zij uit de auto is gekomen, want dat weet ze niet meer. Maar de verdachte zelf weet het ook niet. Hij kan zich niks meer herinneren vanaf het moment dat zijn auto slipte.
Trauma
'Jij hebt een trauma?' Verdachte Tygo van D. had zelf ook een korte verklaring geschreven. 'Ik kan niet uitleggen dat ze zoveel verdriet en pijn moeten meemaken en ik wou dat ik alles kon terugdraaien. Het spijt me verschrikkelijk. Beide dames hadden nooit zoiets gruwelijks moeten meemaken.'
Van D. heeft therapie voor de verwerking van het ongeluk. De moeder van Nikita en Anouk was daar niet van onder de indruk. 'Jij hebt een trauma? Sorry, maar weet je wat trauma is? Dat je 's nachts wakker wordt, dat er een zaklamp in je ogen schijnt en de politie je komt vertellen dat je dochter er niet meer is.'
Bron en bijdrage Omroep West
